Senaryolarım

Her hikâye bir soruyla başlar.

Bazen tek bir cümleyle, bazen zihinde beliren bir görüntüyle, bazen de insanın peşini yıllarca bırakmayan bir düşünceyle... Benim için senaryo yazmak, bir olay örgüsü kurmaktan çok, hayatın görünmeyen katmanlarını araştırma biçimidir.

Bir senaryo henüz filme dönüşmemiş bir ihtimaldir. Kâğıt üzerindeki kelimeler; gelecekteki görüntülerin, seslerin ve duyguların ilk izleridir. Bu yüzden yazmak benim için yalnızca teknik bir süreç değil, aynı zamanda düşünmenin ve anlam arayışının bir yoludur.

Andrei Tarkovski şöyle der:

“Sanatın görevi cevap vermek değil, soru sormaktır.”

— Andrei Tarkovski

Yazdığım hikâyelerde beni en çok insanın iç dünyası ilgilendirir. Vicdan, inanç, zaman, hafıza, yalnızlık, umut ve anlam arayışı gibi temalar çoğu zaman karakterlerimin yolculuğuna yön verir. Çünkü iyi hikâyelerin insanlara ne düşüneceklerini söylemediğine, onları düşünmeye davet ettiğine inanıyorum.

Her senaryo, henüz kurulmamış bir dünyanın haritasıdır. Karakterler, mekânlar ve olaylar bu haritanın görünen parçalarıdır; ancak asıl hikâye çoğu zaman satır aralarında saklıdır. Söylenmeyen sözlerde, yarım kalan cümlelerde ve sessizliklerde...

Fernando Pessoa'nın şu düşüncesi de yazma masamda bana sık sık eşlik eder:

“Hayal gücü, hatırlamanın başka bir biçimidir.”

— Fernando Pessoa

Belki de bu yüzden senaryo yazarken yalnızca yeni dünyalar kurmaya çalışmıyorum; insanlığın ortak duygularını, korkularını ve umutlarını yeniden keşfetmeye çalışıyorum.

Benim için senaryo yazmak, kelimelerle görüntü düşünmektir. Henüz çekilmemiş sahneleri görmek, duyulmamış sesleri işitmek ve yaşanmamış hayatlara kısa süreliğine misafir olmaktır.

Çünkü her film, önce boş bir sayfada başlayan sessiz bir yolculuktur.